മുന്ജന്മത്തിന്റെ നിഴൽ
എനിക്ക് 35 വയസായിരുന്നു. ജീവിതം ഒരു പതിവ് പോലെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലം. ആ ദിവസമാണ് ഞാൻ അവനെ കണ്ടത്—60 വയസ്സുള്ള ഒരു സന്യാസി വാര്യൻ. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പഴയ വടക്കേ ഗോപുരത്തിന് സമീപം ഇരുന്ന് ജപമാല ചുരുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ ഒരു അപരിചിതമായ പരിചയം എന്റെ മനസിൽ നിറഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ… അവിടെ ഒരു പഴയ ഓർമ്മയുടെ തിളക്കം. ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരാൾ, പക്ഷേ എനിക്ക് വളരെ അടുത്തവൻ.
“നീ എന്നെ അറിയുന്നവളാണ്,” അവൻ പറഞ്ഞു.
അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം തന്നെ, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ തകർന്നു വീണു.
ആ ദിവസത്തിന് ശേഷം ഞാൻ പതിവായി ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകാൻ തുടങ്ങി. അവനോടൊപ്പം ചില നിമിഷങ്ങൾ ചിലവഴിക്കാൻ മാത്രം. ഞങ്ങൾ അധികം സംസാരിച്ചില്ല. എന്നാൽ നിശബ്ദതയിലും ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു—വാക്കുകളെക്കാൾ ശക്തമായത്.
ഒരു ദിവസം ഞാൻ ചോദിച്ചു, “ഇത് എന്താണ്? ഞാൻ നിങ്ങളെ ഇങ്ങനെ എന്തുകൊണ്ട് അനുഭവിക്കുന്നു?”
അവൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ചില ബന്ധങ്ങൾ ഈ ജന്മത്തിൽ തുടങ്ങുന്നതല്ല. അത് മുൻജന്മങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്,” എന്ന് പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ അവനെ പ്രണയിച്ചുവോ? അതോ ഒരു പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ നിഴലിനെയോ?
കാലം കടന്നു. ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ ഞാൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. ആരോ പറഞ്ഞു—അവൻ യാത്രയായി. എവിടെയെന്ന് ആരും അറിയില്ല.
ഞാൻ ഗോപുരത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കാറ്റ് മെല്ലെ വീശി. അവന്റെ ശബ്ദം പോലെ തോന്നി—
“ബന്ധങ്ങൾ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല…”
ആ ദിവസം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി—
ചില പ്രണയങ്ങൾ നമ്മളെ സ്വന്തമാക്കാൻ വരുന്നതല്ല. നമ്മളെ സ്പർശിച്ച്, ഒരു ഓർമ്മയായി മാറാൻ മാത്രമാണ് വരുന്നത്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ